ကၽြန္ေတာ့ အျမင္ကေတာ့ သူမ်ားနဲ႕တူခ်င္မွ တူပါမယ္။ ငါးေထာင္တန္ဖုန္းရယ္လို႕ မဟုတ္ပဲနဲ႕ ဆင္းကဒ္ ကို ေငြေၾကးအရ အနည္းဆံုးေပးရဖို႕ အေရးပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လက္ရွိ စင္ကာပူမွာ ေနေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္အဖို႕ ဆင္းကဒ္ရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ သိပ္မရွိပါဘူး။ အဓိကေပးရတာက ဖုန္းေခၚခေတြပါ။
ဆိုေတာ့ကာ... ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ကုမၸဏၰီမ်ားဟာ ေရရွည္ကို ၾကည့္ရပါတယ္။ Demand ေကာင္းတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ Sim Card အတြက္ တန္ဖိုး သိန္းခ်ီေပးေနရတာဟာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၾကက္သြန္ျဖဴ တစ္ဥ စားခ်င္လို႕ သြား၀ယ္တဲ့အခါ ဒီၾကက္သြန္ျဖဴ စိုက္ဖို႕အတြက္ ေျမဖိုးပါ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေပးရပါတယ္ ဆိုရင္ ျဖစ္သင့္ပါသလား။ ဒီလိုပါပဲ.... ဖုန္းဆက္သြယ္ေရးအတြက္ သံုးစဲြဖို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕က တာ၀ါတိုင္ေတြ၊ ဆက္သြယ္ေရး ရံုးေတြအတြက္ပါ ေပးရမယ္ဆိုရင္ ဒါႀကီးက ေတာ္ေတာ္ မွားေနတဲ့ အယူအဆပါ။ ဒီလို တန္ဖိုးသတ္မွတ္မႈမ်ားရတာဟာ ဘယ္လိုမွ သမာမႈ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါဟာ မသမာမႈပါ။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕လည္း ငါးေထာင္တန္ဖုန္း ငါးေထာင္တန္ဖုန္းရယ္ လို႕ မေအာ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ငါးေထာင္တန္ဖုန္းဆိုတာ ကုမၸဏၰီတစ္ခုရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အလကားေတာင္ ေ၀သင့္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခုေလာေလာဆယ္ ေကာ ျဖစ္ႏိုင္ပါသလားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စဥ္းစားရပါမယ္။
ကၽြန္ေတာ့အျမင္ကေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးဌာနအေနနဲ႕ Third Party နဲ႕ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မွ ရမွာပါ။ ႏိုင္ငံျခားက အေတြ႕အၾကံဳ ရွိတဲ့ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံလိုသူေတြနဲ႕လည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးရပါလိမ့္မယ္။ ျပည္တြင္းက ပူးေပါင္းပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခ်င္တဲ့သူေတြနဲ႕လည္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးရပါလိမ့္မယ္။ ငါသိ ငါတတ္ ဆိုတဲ့ မာန္ေတြ ခ်ၿပီး တကယ္မသိ တကယ္မတတ္တာကို ကိုယ့္ဘာသာကို အမွန္ျမင္တတ္ရပါမယ္။ ျပည္တြင္းက ရိုက္စားလုပ္မယ့္သူေတြကိုိေတာ့ အထူးေရွာင္ၾကဥ္ရပါလိမ့္မယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ တစ္ခုကလည္း ႏိႈက္ႏႈက္ခၽြတ္ခၽြတ္ ေရးထားတာ ရွိပါတယ္။
http://mgthetnaing.blogspot.com/2012/02/blog-post_468.html
အဲဒီမွာ သြားဖတ္ၾကည့္ပါ။
ဘယ္သူမွန္တယ္ ဘယ္သူမွားတယ္ဆိုတာေတြ မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း သူတို႕နဲ႕ မသိပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ့အျမင္ကေတာ့ Sim Card ေတြကို တန္ဖိုးအနိမ့္ဆံုးနဲ႕ ဆက္သြယ္ေရးက ေရာင္းခ်ၿပီး လိုင္းမက်ပ္ေအာင္ ထိန္းေပးႏိုင္ရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္အက်ဳိးရွိေၾကာင္းပဲ ေျပာလိုပါတယ္။
ေလးစားစြာျဖင့္
