အေလာကထဲက ငါ

နာရီရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ
ႏွလံုးသား အတုကို ဖန္တီး
ကမၻာအျပားႀကီး ေအာက္မွာ
သမုဒၵရာ ရွိတယ္။
သုညေတြ တန္းစီ
အရႈံးေတြနဲ႕ ရီေမာ
အေလာကမွာ လူအတုေတြ
အိပ္မက္အတုေတြ ဖန္တီးေနေလရဲ႕။
ငါ့ အတြက္ တုန္လႈပ္စရာ
ေရေတြ ေပ်ာက္ကြယ္တဲ့ခဏ
ခဏပါေနာ္
ေမာတယ္ လို႕ေတာ့ မေျပာလိုက္ပါနဲ႕
ငါလည္း ေမာတာပါပဲ။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္စံု
ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ ရပ္
အသက္ေတာင္ ရႈခ်င္စိတ္မရွိဘူး
ငါ ရူးခ်င္ေနမိၿပီ။

Love လား.... ဒါမွမဟုတ္... Lust လား

ဒါကို တစ္ခ်ဳိ႕က LOVE တဲ့
တစ္ခ်ဳိ႕က်ေတာ့ LUST တဲ့
ခင္ဗ်ားကေကာ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
LOVE ကိုပဲ ယံုတယ္
LUST ဆုိတာ အႏွစ္မရွိတဲ့အရာ
တဏွာကိုသာ မက္ရင္
သံစဥ္ေတြလည္း ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ေပဘူးေလ
ရာဂ အေမွာင္ကို သင္ တြန္းလွန္ႏိုင္မွ
ခ်စ္ျခင္းအလွကို ရွာေတြ႕မွာေပါ့
သမီးရည္းစား အခ်စ္
လင္မယား အခ်စ္
ဒီအျဖစ္ေတြကို သံေယာဇဥ္နဲ႕သာေပါင္း
မဂၤလာေတြ ခေညာင္းလိမ့္မယ္
တဏွာနဲ႕ ရာဂကို ေမာင္းထုတ္
အလုပ္နဲ႕သာ သက္ေသျပလိုက္ပါ
ဖြင့္ဟေျပာေနမွသာ
ခ်စ္တာ မဟုတ္ပါဘူး
ဆူးစူးေနတဲ့ ႏွလံုးသားကို
ဓါးနဲ႕သာ ျဖတ္ထုတ္လိုက္
Life ဆိုတာ တုိတိုေလးပါ။

တေစၦ ရဲ႕ ငိုေၾကြးသံ

တေစၦ ရဲ႕ ငိုေၾကြးသံ
ေကာင္းကင္ယံမွာ ျပန္႕က်ဲလ်က္
အသက္ငင္ေနတဲ့ နာရီ
ရင္ဘက္ထဲက ေဖာက္ထြက္
အရွက္တရား တဲ့......

အရိုးတြန္သံေတြ ၾကားေနရတယ္
ေျမာက္ပိုင္းက ဆိုလား
သမိုင္းကို ရိုင္းေစခဲ့သူေတြ
တိုင္ႀကီးေတြ ေ၀ဆာေနတဲ့
ဒို႕ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ကိုမွ မေထာက္
သေဘာက္မသားေတြ.......

အမ်ဳိးဂုဏ္ေၾကာင့္ပါတဲ့
ညအေမွာင္မွာ လူေကာင္းဆိုတဲ့သူေတြက
ဆံုးမ ၾကျပန္တယ္
ဟယ္... ငမိုက္သား
ႏွလံုးသား မရွိတဲ့တရားနဲ႕
အရွိကို မျမင္ၾကဘူးလား
သင္ဟာ လူသား မဟုတ္ေတာ့ဘူး........

နင့္ဘ၀ နင္သာ အဓိက
ငါ ရွိေနၾကတာလား
အဲဒီ့ ငါ
ေသတဲ့အခါ မင္းယူသြားပါ
နားထဲမွာ ဆူေ၀
တေစၦ ရဲ႕ ငိုေၾကြးသံ
တဖန္ ျပန္ၾကားေနရတယ္
ခံစား မိရဲ႕လား........

Sympathy

Sympathy တဲ့....
တကယ္ ရွိလို႕လား ဒီစကား
နားရွိလို႔သာ ၾကားမိတယ္
တကယ္ဆိုရင္ တစ္ဖက္သက္
ငါ့ဘက္ကိုလည္း လွည့္ၾကည့္ၾကပါဦး
နားလည္မႈ ပီတိတစ္ခုေလာက္
ငါ ေသာက္သံုးပါရေစ။

အရႈပ္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္

ဒီေန႕ေတာ့ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ေတာင္ မေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ရႈပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္ေတြ
ကြန္ပ်ဴတာေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မကိုင္ရဘူး။
ေခါင္းေတြလည္း မူးေနၿပီ။
လူလည္း အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႕
ေတာ္ေတာ္ ၿပိဳင္းေနေပါ့။
အိပ္ေရး မ၀တာလည္း ၾကာေပါ့။
အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။

တိတ္အေႏွာင္း

သံစဥ္ ေရာယွက္
ေတးသီငွက္...
ျမင္လႊာ အရိပ္
ေႏွာင္းအတိတ္...
သံစဥ္အရိပ္
ေႏွာင္းအတိတ္ေတးသီ
က်စိတ္ေတြ ဒီေရအလား
တိုးလို႕သာပြား...
..........
ဒီလိုသာ ကာရန္ကိုက္ေရးမွ
ကဗ်ာက ျဖစ္မွာတဲ့လား
သံစဥ္ၾကားရာ
လိုက္ပါစီးေမ်ာမွ
ႏွလံုးသား လွသတဲ့လား
အမွန္ ဘ၀ဆိုတာကေတာ့
သံသရာ ပင္လယ္ေၾကာမွာ
လိုက္ပါေမ်ာရင္း
ေမာၿပီးရင္းသာ ပိုေမာ
အေဟာသိကံလည္း
ႀကံဖန္ေျပာၾကေလရဲ႕
အဖန္ဖန္လည္း ေႏွာၾကေလသတဲ့
မင္းရဲ႕ သံစဥ္လိုေတာ့
နား၀င္ခ်ဳိႏုိင္မယ္ ထင္ဘူး
ရင္က တိတ္အေႏွာင္းကိုလည္း
ေနာင္တ ဆိုတာ မရွိစေကာင္းေပမို႕
က်စိတ္တို႔ ရင္ ၀င္ မတိုးခင္
ေမ့လိုက္ခ်င္ရဲ႕။

ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ အိပ္မက္

မ်က္ရည္တစ္စက္
ငါ့ေျခေထာက္ေအာက္ ေပါက္ကနဲက်
ဒူးမေထာက္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္
ညြတ္က်သြားျပန္ေပါ့။
ႏွလံုးေသြးတစ္စက္
ရင္ဘက္ကေန ေဖာက္ထြက္
မင္း ေရွ႕ေမွာက္
တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္ျပန္ေပါ့။
အိပ္မရတဲ့ ညေတြ
မ်ားလြန္းလွခ်ည္ရဲ႕
ငါ့မ်က္ခြံေတြ ေလးလံလွၿပီ
လူေတြဆီက ေျပးထြက္ခဲ့ရျပန္ေပါ့။
လက္ညိွဳးေပါင္း တစ္ေထာင္
မ်က္လံုးေပါင္းက မေရႏိုင္
ငါ့ကြယ္ရာမွာ ေမးေငါ့
တစ္ခ်ဳိ႕ကလည္း သနားၾကေလရဲ႕
ေနမင္း အေနာက္ကထြက္ျပန္ေပါ့။
သံေယာဇဥ္ သမုဒ္တစ္စင္း
ျဖတ္သန္းရင္းနဲ႕ ေက်ာ္ျဖတ္
ေရေတြလည္း ငတ္လွေပါ့။
ကာရန္မပီေတာ့ေပမယ့္
ကဗ်ာေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရဲ႕
ရင္တြင္းပူ ေ၀ဒနာေတြကို
ေဖြရွာႏိုင္ ၿမိဳင္တစ္ေက်ာမွာ
ငါ... ရူးလွေပါ့။